τις 2 φορες που στειλα, την μια ητανε τα χρονια πολλα…

Τι αμαρτίες πληρώνουμε ολοι?
αυτό που τα λεμε…και τα ξελεμε, πρώτη φορα στα χρονικά!
αλήθεια τι σε έκανε ο παλιο εγωισμό σου…να ζηλεύεις…
ετσι ειναι τους δυνατούς να τους φοβάστε όλοι…να χεζεστε στα μπαμπερ σας.
αλλά τι να πεις… χρονια πολλά ρε ξα. να σαι καλά και ότι επιθυμείς…
αλλά να το θυμάσαι ρόδα είναι κ γυρίζει, όταν λοιπόν θα μου πεις τι σε
έφταιξε…και βγάλεις τις παρωπίδες, τότε ελα να τα πούμε, θα μπορώ να σε δω
καπου εξω για εναν καφε…θα τον κεράσω…

Αδερφός να σου πετύχει,

όταν δεν μπορείς, όταν ζηλεύεις και όταν είσαι ….τότε σίγουρα επιθυμείς να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα, …..τι να κάνεις; τι μπορείς να κάνεις;

Αρκεί για να καταλάβει κανείς πόσο πολύ δεν με σεβάστηκες ποτέ!

Γιαγιάδες,

Είναι φορές που αναπολώ την γιαγιά μου, μια προσωπικότητα παντοτινή και μοναδική, μια γυναίκα σταθμός στην ζωή μας,

Δεν θα μας χαλάσει ποτέ το χατήρι …γιαυτό και την λατρεύουμε, είναι σαν την δευτερη μαμά μας, τόσο πολύ μας αγαπάει, μας προσέχει και μας παραπροσέχει.

Τυχεροί όσοι την γνωρίσανε, άτυχοι όσοι απλά θα ακούσουν ιστορίες.

Να αγαπάς η να αγαπιέσαι;;

Πολλές φορές αναρωτήθηκα ποιό προτιμάω αναρωτιέμαι πολλές φορές, σαφή απάντηση έχω.

Αυτό που θέλουμε σίγουρα είναι να μας αγαπάνε…να μας νοιάζοστε, να υποφέρουν για μας (ενίοτε). ΝΑ ναναναναναναανα….

Αλλά ποιό ωραίο συναίσθημα δεν υπάρχει απο το είσαι εσυ αυτός που αγαπας περισσότερο τον άλλον, να λιώνεις…το περνάς μόνος σου όλο αυτό…άλλωστε πάντα ο ένας αγαπάει πιο πολύ τον άλλον! προσωπική θέση και βίωμα….

Οπότε σκεφτείτε πως εσείς ενεργείτε…και θα δείτε πως έτσι είναι.

3ή Γράμμα σε Κόρη,

Πόσο σε αγαπώ…πόσο σε σκέφτομαι καθημερινά, θέλω να είσαι καλά…να μην αρρωσταίνεις καθόλου και να γίνεις γρήγορα χαρούμενη και ευτυχισμένη.

Πότε θα πάμε στην ζωή και την τάλω, να κάνουμε βόλτα να πάμε για να παίξουμε για παιχνίδια…

είσαι τα πάντα….! για σένα μπορώ να κάνω τα πάντα….!!!! σε αγαπω ζουζουνάκι μου..

15 Sep 2000 – reborn

Ξαναγεννήθηκα γμτ, κάτι που δεν το ήθελα να ζήσω, με βασανίζει στιγμές στην ζωή μου που πάω να τρελλαθώ…με γλίτωσε η τρέλλα και η εργατικότητα μου, με γλίτωσαν οι φολοδοξίες μου…παρόλαυτα θα ζω μονάχα για ένα όνειρο, να ζήσω τις στιγμές μας μαμά…

Έχω σκεφτεί πολλές φορές πως θα ήτανε τα χρόνια μας, τι θα κάναμε, πως θα πορευόμασταν, ήμουν πιο δυνατός μαζί σου, πιο σίγουρος…πατούσα γερά στην γη… μα με γελάσανε, με κοροιδέψανε, μακάρι να ήσουν εδώ, για σένα, για τις στιγμές και τις χαρές που δεν έζησες…για όλα αυτά που δεν πρόλαβες να ζήσεις… σε αγαπώ κάθε μέρα το ίδιο στο απόλυτο…

Συγγνώμη,

Ξέρεις τι θα πει συγγνώμη? ξέρεις όμως να ζητάς;!

απο το σπρώξιμο μέσα στο λεωφορείο μέχρι το τραγικό σφάλμα στις σχέσεις σου, η καμπούρα σου, που δεν μπορείς να την δείς γιατί βρίσκεται πάντα πίσω σου! πάντα μπορείς να διακρίνεις την καμπούρα του άλλου, είναι που τα βλέπεις τα λάθη του, τα σφάλματα του, ενώ εσύ! είσαι αλάνθαστος.!

μα ποιός είναι αυτός που δεν κάνει λάθη, ο τεμπέλης και ο θεός!

ο τεμπέλης γιατί δν κάνει τίποτα..ούτε λάθη ουτε και σωστά….

ενώ ο θεός είναι ο μοναδικός αυτός που δεν κάνει λάθη, ο αυτόφωτος! άραγε πόσο τον κρίνουμε τον θεό ; είναι κακός; είναι καλός; είναι δίκαιος; ποιός τον ξέρει! είναι όμως ο μόνος που μπορούμε να κατηγορούμε για τα πάντα; άραγε πόσο συχνά μας ακούει όλους τους ανθρώπους! πόσο τον πληγώνουμε; πόσο τον αγαπάμε; θέλουμε πάντα το καλό της οικόγενειας μας, μονο;

αν σκεφτούμε πως εδώ είμαστε προσωρινοί μήπως τελικά αναθεωρήσουμε; εκεί εχει πάθη; η μας αρέσει εδω; που είναι γεματο πειρασμούς και ακολασίες?!

Δεν ξέρω πολλά, ξέρω πως κάνω λάθη….και γυρνάω στην καμπούρα μου και τα βλέπω, αχ! και πόσο καλά να ήτανε να τα λέγαμε απο κοντά,; τι να χωρίσουμε; ο εχω 2 να δίνει το 1 χιτώνα του…βρε! δεν το βλέπουμε συχνά! το βλέπουμε μόνο στην τηλεόραση!

Γιατί εμείς; γιατί και οι άλλοι;

Δηλαδή όσα δεν μπορούν αυτοί να μπορούμε εμείς; τι θέματα είναι και αυτά; πόσο εύκολα μπορουμε να τα λύσουμε; είναι προβλήματα η θέλουμε να τα χουμε;

Ποιά είναι λοιπόν τα σοβαρα προβλήματα;; μην ασχολείστε με μικροπροβλήματα που εχουν λύσεις, αυτά που καίνε δεν λύνονται με τίποτα! πάρτε λοιπόν θέση στην ζωή σας, αδράξτε την μέρα και πετάξτε…πόσο ευκολα μπορεί κανείς να τα πει, αλλά πόσο δύσκολα να τα πράξεις,

Αφήστε λοιπόν τις γκρίνιες και ξυπνήστε όλοι! να δείτε που τόσα εκκατομύρια σπερματοζωάρια, και σεις! είστε το πιο τυχερό! μην ψάχνετε λοιπόν για την τύχη! ζείτε!

Αν όμως έχετε οχι μικροπροβλήματα, τότε αν λύνονται παλέψτε…

θέμα 1 ! Καρκίνος! μια λέξη αποκρουστική! ανατριχιαστική και τόσο μα τόσο σκληρή!

λύνονται; γεννιόμαστε με αυτα;